Zo regent het tijdens de ARKC, zo loop je een week later in de stralende zon bij de IKK. Afgelopen zaterdag was zo'n heerlijke voorjaarsdag waardoor het voortreffelijk toeven was op Kartbaan Oldenzaal.
De eerste rijders waren al vroeg aanwezig zodat alle verplichtingen ruim op tijd klaar waren en er nog even kon worden genoten van de vrije training van de MKS. De twee terrassen waren goed gevuld met de toeschouwers en begeleiders die de spannende IKK races vanaf de eerste rang konden volgen.
Een groot startveld, beide poules van ieder 19 rijders zaten vol, zorgde voor het nodige spektakel op de baan. De karts bleken zo dicht bij elkaar te zitten dat er voordurend sprake was van harde strijd tussen groepen rijders. Je kwam bijna ogen te kort om alles te volgen.
De wedstrijd zou de race worden van Edgar Wurster in de Second en Niels Mutser in de First Division. Beiden bleken dit weekeinde niet te houden en zetten mooie resultaten neer.
Een pluim voor Kartbaan Oldenzaal, want de karts waren top. Het hele veld zat gewoon binnen een seconde en dat valt waarachtig niet mee met 21 karts.

 

Second Division

Het feestje begon met de Second, waarin Edgar de toon zette door veruit snelste trainingstijd te realiseren. Je denkt dan nog even aan een hele snelle kart, maar Edgar logenstrafte deze gedachte door gewoon in alle drie races snel te zijn.
In race 1 trok Edgar er hard aan, met van meet af aan de verrassend sterke Berend Dumas in zijn spoor. Berend moest alle zeilen bij zetten om Edgar te volgen, maar dit zorgde er wel voor dat hij op die mooie tweede plaats zijn rondjes reed. Nick Kupers en Jeroen Feenstra voerden een groep van tien rijders aan, die elkaar wat ophielden door alle uitrem acties.
Het was opletten voor de WL in alle races, zowel Second als First. Een enkele waarschuwing werd uitgedeeld, maar hoofdzakelijk waren het de rijders die "foutjes" zelf recht zetten.
Opvallend dit keer het rijden van Kai Wagenaar Hummelinck die na een slechte kwalificatie zodanig hard naar voren kwam rijden dat de derde plaats zijn deel werd. Als hij eerder in zijn ritme was gekomen had ik het nog moeten zien daar vooraan. Nu kwam hij een paar meter op Berend te kort.
Wel een opsteker, Kai was eerste bij de ZG, met als tweede ZG op P5 Jeroen Feenstra en derde ZG op P6 Richard Breker.
De eerste zestien rijders eindigden in dezelfde ronde.
De eerste drie stormden in de laatste ronden in elkaars spoor over de baan. Berend zette naar de finish de aanval in, maar kwam op de streep 1/10 sec. te kort. Kai volgend op 5/10 sec.
Dan vier rijders met op kop Nick Kupers binnen 3/10 sec.
Tot de laatste meters kon je in die grote groepen rijders niet bepalen wie welke klassering zou behalen. Zo waren opvallend aanwezig de ZG rijders Johan Stienen Hakan Yhtiyar en Remco Vos die zich danig weerden in de strijd met de jongere garde.
Achter hen weer een groep met aan kop good-old Rene Wegman die Paul Bax, Ferry van der Knaap, Dave van der Vossen, Dennis Aendekerk en Wessel Vos naar de finish leidde. Wessel die dit keer het onderspit delfde tegen "broertje" Remco.

Race twee vertoonde zo ongeveer hetzelfde beeld van alles gevende rijders. Edgar reed weg, met twee vingers in de neus, naar een voorsprong van 17!! sec. op nr. twee Kai. Kai had het danig aan de stok met Nick Kupers en Dylan van den Berg, die binnen een halve seconde bij elkaar bleven en elkaar tot mooie acties uitdaagden.
Ook nu weer sterk rijdend Hakan Yhtiyar, die in zijn tweede IKK race laat zien dat hij goed stuurt. De aanmoedigingsprijs zou zijn deel worden.
Vijftien rijders binnen de zelfde ronde. Het ging er heet aan toe. Als WL kregen we het steeds warmer, zowel van de zon als van het geboden spektakel.
Het verhaal over de beste tijden zou eentonig worden, als je tenminste de erg dicht bij elkaar liggende tijden als zodanig wilt betitelen. Ook nu weer erg weinig verschil tussen de rijders.
Berend Dumas viel wat terug naar de achtste plek achter Richard Breker, maar wel net voor Jeroen Feenstra en Johan Stienen, die contant aan bleven dringen.
En dan sta je als "man met de finishvlag" bij de streep, zie je zeven rijders over het rechte eind in jouw richting komen stormen. Drie dik de laatste bocht in. Alle ogen op de finishlijn, want daar werd de uitslag bepaald. Zeven man komen binnen een halve sec. over die streep. Johan won deze slag en glom van trots. Terecht.
De broederstrijd was weer voor Remco. Au, 2-0.

Race drie was zoals al aangegeven ook een prooi voor Edgar. Wat is die man snel op Oldenzaal. Hij won niet alleen de Second, maar reed ook de snelste dagtijd met 40,088 sec. Geen Second of First rijder die aan deze tijd kwam.
Kai verbaasde me eerlijk gezegd in zeer positieve zin. Want als ZG rijder pakte hij P2. Daarvoor moest hij wel eerst het hevige gevecht met Richard Breker, Nick Kupers en Ferry van der Knaap in zijn voordeel beslissen. Het lukte. Kai reed met de nodige uitstraling naar de overwinning ZG. Klasse.

Niet bij te houden op Oldenzaal, winnaar Second, snelste ronde tijd, Edgar Wurster

Dylan van den Berg en Berend Dumas waren nu de rijders die de rest van het veld aanvoerden. Een lang lint rijders, hoewel lint impliceert rijden achter elkaar. Het was meer naast elkaar, uitremmend, voorbij stekend. En dat allemaal voor hetzelfde geld. Stienen en Yhtiyar waren weer voorin te vinden, Johan reed zijn beste race tot nu toe.
Wessel won eindelijk de strijd met broer Remco. En hoe. Vijf plaatsen verschil. Hij moest hiervoor wel Tom Gulje van zich af houden en Paul Bax op het laatst passeren.
Rene Wegman won in zijn groep en versloeg mede zwaargewicht Dave van der Vossen "op punten", beiden kwam aardig bezweet uit de kart. Hakt er in zo'n middagje karten.
Dennis Aendekerk hield de aansluiting achter in het veld, maar werd laatste van de nog rijdende deelnemers. Jeroen Feenstra kreeg in het begin een tik, schoof rechtdoor en hield het voor gezien.

 

First Division

De First kreeg met twee gepromoveerde rijders te maken; Mathijs van Brummen LG en Joey Palm ZG. Deze jongens lieten meteen zien waarom ze gepromoveerd zijn en streden meteen goed mee.

De pole was enigszins verrassend voor Niels Mutser. Toen voor mij nog "enigszins verrassend", maar gaande weg de drie daarop volgende races kreeg Niels het respect dat zijn optreden verdiende. Hij wordt allround, jawel, is constant gaan presteren. Wat zich uiteindelijk beloond zag worden met een klinkende IKK overwinning. Die vierde rijder die dit jaar een wedstrijd wint in evenzoveel races. Typerend voor het niveau en spanning in de IKK.

Kevin den Ouden, leider in de tussenstand kon Niels nog volgen, maar moest uiteindelijk negen seconden toegeven. Kevin kon zich niet richten op Niels, want hij werd van achteruit stevig aangepakt door vijf rijders, Paul Broekmeulen, Dave Noya, Jorg van den Oever, Sebastiaan Circkens en Mathijs van Brummen. Het ging er heftig aan toe, cadeautjes worden hier niet gegeven. Reputaties worden gerespecteerd, maar ook aangevallen. Kort gezegd, je bent zo goed als je laatste race. De rijders vochten verbeten om iedere plaats. Het niveau is gemiddeld hoger dan in de Second, onderlinge verschillen net iets geringer, waardoor een strijd op de millimeter ontstaat.
Jeroen Bakkeren kon het net niet bijhouden in zijn eerste "gastrace" in de First, maar deed het goed als kopman van de tweede groep. Een groep van vier, met in hun midden leider in de tussenstand ZG Joop van Grinsven, Arjan van Damme en Jerfaas van Sijll. Ze eindigden binnen een halve seconde. Weer zo'n finish waar ik op de streep, al vlaggend, op mijn tenen moest passen. Zo hevig werden de curbstones benut.
Een derde groep eindigde binnen viertiende, even spectaculair op de finish. Ik kan me bijna geen spannender finishes herinneren dan deze middag. (Behoudens dan Stefan Bosters en Pim Speelman vorig jaar op Oldenzaal in de regen in de MKS, weet je nog?).

Verrek, nog een groep binnen viertiende op de streep: Mark van den Anker, Brian Kroon, Peter van Dijk en Joey Palm. Wat Brian nu tussen die ZG moest?
Willem Stienen en Niels Snoeck hadden en kregen het nog zwaar deze middag. Ze moesten vol aan de bak, maar kwamen niet verder dan 17 en 18, net voor Annelien Boutens die pech kreeg.

Race twee was vooraan een kopie van race 1, met Niels 7 seconden voor op Kevin den Ouden en Paul Broekmeulen. Paul prikte zijn kart een aantal keren voor die van Kevin, maar evenzo vaak pakte Kevin hem terug. De ervaring won hier van het jeugdig elan.
Achter hen, hoe voorspelbaar, een groep van vijf rijders. Sebastiaan Circkens, weer de snelste Molukker van Nederland Dave Noya, Jorg van den Oever, Mathijs van Brummen en Jeroen Bakkeren waren heftig met elkaar in de slag. Jeroen merkte dat het er in de First anders aan toe gaat dan in de Second, maar hij weerde zich kranig. En dat in zijn eerste seizoen en als jongste deelnemer. Ik geef het je te doen.
Jorg en Sebastiaan hadden het met elkaar aan de stok. In onze optiek binnen de regels, maar Sebastiaan dacht daar anders over. Ergernis ontstond. Jorg is echter zodanig ingesteld, dat ieder gaatje, hoe klein ook, wordt benut. En dat is wel eens lastig voor de omgeving.
Arjan van Damme was kopman van een peloton bestaande uit zeven rijders, Peter van Dijk, Joey Palm, Annelien Boutens die zich goed herstelde van de pech, Niels Snoeck, Willem Stienen, Jerfaas van Sijll en Brian Kroon. Minimale verschillen, uitremacties bij ieder bocht, binnendoor, buitenom, alles werd benut om die ene plek te winnen.
Rene Melenhorst en Mark van den Anker moesten een ronde toegeven, Joop van Grinsven viel uit.

Nadat de uitslagen van races 1 en 2 waren opgeteld konden we ons opmaken voor de belangrijkste race van Niels Mutser. Zenuwen omdat hij deze wedstrijd zou kunnen winnen? Uiterlijk niet, inwendig denk ik wel.
Maar het was nergens voor nodig. Niels ging als kopman de eerste bocht in, met in zijn kielzog Kevin den Ouden en Paul Broekmeulen. Paul passeerde Niels en Dave Noya ging in de actie mee. De hele groep denderde homogeen over het middenstuk naar de dubbele doorlopende bocht naar links. Drie, vier rijen dik. En dat gaat nog steeds niet jongens. Sebastiaan Circkens werd het slachtoffer in deze strijd. Hij schoof door en belandde naast de baan. Jorg van den Oever sloot aan bij Niels nadat hij Kevin had verschalkt. Kevin kreeg nog hoop op de overwinning, want Jorg drong aan. Niet heftig genoeg, hij maakte het Niels niet echt lastig. Kevin vond het genoeg en passeerde Jorg. Zijn kart was echter niet snel genoeg om het Niels lastig te maken, Kevin viel uiteindelijk terug naar vijf.
Jeroen Bakkeren reed "eenzaam" op zes tussen twee groepen in naar een mooi dagresultaat.
Sebastiaan Circkens kwam nog terug tot P8, achter Arjan van Damme, maar voor de zich herstellende Brian Kroon. Brian was sneller dan Sebastiaan, maar bleef te lang in een groep hangen. Ook hier won de ervaring het van de jeugd. Toen Brian eindelijk door de groep was zette hij de jacht in op Annelien Boutens, Joey Palm en Mathijs van Brummen. Mathijs was als laatste aan de beurt. De race duurde voor hem twee minuten te lang, want het was voor Brian er op en er over in een adembenemende actie.
In de achterhoede was het Peter van Dijk die zijn beste ZG race 2010 reed. Kopman van de groep bestaande uit ZG rijders Mark van den Anker, Joop van Grinsven, Niels Snoeck, Willem Stienen en Rene Melenhorst.
Jerfaas van Sijll behoorde ook tot deze groep. Er werd zo heftig gestreden dat Jerfaas in de problemen kwam. In zo'n strijd kan het niet anders dan dat je elkaar af en toe raakt. Race-incidenten in dit geval. Jerfaas wordt in een bocht naar buiten gedrongen, wil zich herstellen, lukt niet, komt in het gras en besluit rechtdoor over het volgende grasveld te gaan om voor de groep weer de baan op te gaan. En passant maaide hij keurig het gras. Spectaculair, maar niet volgens de regels. De adrenaline speelde neem ik aan mee toen Jerfaas binnen kwam gereden nadat hij de groep van de WL moest laten passeren. Later kon hij er om lachen (Later is een dag later ) Maar Jerfaas vatte het sportief op. Ook dat hoort bij close racing jongens.

Na afloop zie je al die bezwete gezichten, veelal moe en voldaan; Begeleiders die hun rijders feliciteren of troostende woorden toespreken. Mooi man, om maar even in de Twentse termen te blijven.

Even terecht in het zonnetje, Dave Noya

De prijsuitreiking waarin alle rijders de revue passeerden bracht het eind van een geslaagde dag, zoals we er nog veel hopen te beleven.